Fransa Meclisinin Aldığı Kararın Yansımaları (Yorum-Analiz)

Fransa son yıllarda dünyanın en kötü yönetilen ülkelerinden birisi haline geldi. Paris gibi büyük kentlerin banliyölerinde çıkan çatışma ve yangınlar ayrımcılığı, şiddet ve çatışmayı körükledi. Gelecekte dağılacak Avrupa’nın öncelikle Fransa’dan çözülmeye başlayacağını şimdiden söylemek mümkündür.“20. yüzyılda Batı toplumlarındaki siyasal yapı ve üretim biçimleri kendi ekonomik ve siyasal yapısını yarattı ve Batı'nın gelişmişlik düzeyine erişmemiş ya da kültürü ve dini farklı 'öteki' kültürler Batı hegemonyasına karşı bir tehdit olarak algılandı (…) Bu ayrılık ve yabancılaşma bugün Fransa' da yarın nerede olacağı belli olmayan çatışmaların da alt yapısını oluşturmaktadır” (Tekinalp, 2005).

Asala terör örgütü tarafından şehit edilen diplomatımızın ölüm yıldönümü olan 22 Aralık 2011 tarihinde Fransa’da alınan bu karar anlayanlar için pek çok farklı mesaj veriyor. Türkiye’nin kendi içinde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın önderliğinde geçmişiyle yüzleşme cesareti göstermesinden nemalanmak isteyen bazı mihraklar harekete geçtiler. Telefona cevap verme nezaket ve cesaretinden mahrum ‘Fransa’ya yakışmayan lider’ (Yahyaoğlu, 2010) Sarkozy, onu uyaranlara Türklerin zaten kendisinden nefret ettiğini söylemesi çok manidar. Kaybedeceği bir şey olmadığına inanması bir siyasetçi ve devlet adamı için affedilemeyecek hatadır…

Aytunç Altındal’ın bir TV programında belgeleriyle birlikte açıkladığı gibi ülkesindeki büyük mason localarının dünya siyasetini yönlendirmesi konusunda kendisini cesaretlendirmelerinden aylar sonra Fransız parlamentosundan böyle bir kararın çıkması doğal… Aklı sıra kendisi de bir mason olan Sarkozy dünya siyasetinde yükselmeye çalışıyor. Oysa bir sonraki seçimde çılgın lider olarak ülkesini götüreceği mecranın belli olmaması nedeniyle yaptığı ayak oyunları iktidarını kaybetmesine neden olacak. İçine düştüğü bu çıkmazın Fransa halkı tarafından zaten görüldüğü yapılan oylamada ortaya çıktı…

Bu karar siyasiler, bürokratlar ve akademisyenler tarafından ne kadar bayağı bir karar ise halklar tarafından da o kadar bayağıdır. Nitekim bu karar 577 milletvekiline sahip Fransa parlamentosunda 42 milletvekili tarafından ancak ite kaka zorla alınmıştır. Bu karar ifade özgürlüğüne vurulmuş bir darbedir. Avrupa’nın eski çağlara dönüşünün, çok kültürlülük, medeniyet krizinin içinde debelendiğinin ispatıdır. Milletvekili sayısındaki azlık Fransa için bu kararın güdüklüğünü ve geniş bir mutabakat zeminine sahip olmadığının da bir ispatı niteliğindedir. Kısacası ve özetle akıllı Fransızlar geleceğe böyle bir liderle devam edemeyeceklerini anlamış görünüyorlar.

Bu karar diğer yandan Avrupa ve dünya ekonomik krizle boğuşurken gelişen ve zenginleşen Türkiye’ye karşı bir kıskançlık krizidir. Bu kararla birlikte dünyaya akıllarınca bir mesaj vermeye çalışmaktadırlar. Kendi içlerinde pek çok sorunu çözmekle kalmamış, bölgesinde ve dünyada söz sahibi olmaya başlamış bir ülkeye haddini bil, çevreye açılmaktan, aktif olmaktan vazgeç, tekrar eski günlerinde olduğu gibi kendi kabuğuna çekil denilmek istenmektedir. Şimdiye kadar Cumhurbaşkanı düzeyinde kimse bizlere sefil demeye cesaret edemedi, bu tarzınız artık bize çok ağır gelmeye başladı size katlanamıyoruz denilmektedir.

Kendisiyle yüzleşme sürecinde hatalarını sorgulama cesareti gösteren akıllı, özgür ve kendine göre farklı üslubuyla ilham kaynağı Türkiye’ye dur bakalım bu tavrını kendi dışındakiler içinde gösterme zamanı geldi denilmek istenmektedir. Yani geçmişte kendi içindeki sıkıntılardan dolayı sadece halkından özür dilemekle kalma bize de sözde soykırım için özür dile denilmiştir. ‘Avrupa’nın hastalığı’ (Yahyaoğlu, Ocak-2011) ne yazık ki bu kararla da ortaya çıktığı gibi son birkaç yıl içinde kronikleşerek sürekli derinleşen bir eğilim göstermektedir. Avrupa’nın hasta kafası anlaşılan elmalarla armutları karıştırıyor…

Böylesi kararlarla Türkleri hizaya getireceğini zannedenler yanılıyorlar. Gerçekten özür dilenecek bir şey olsa Türkiye kendi içinde yaptığı gibi cesaretle bu tavrı gösterir. Bu konuda kararlar almaktan çekinmez. Türkleri tarihte olduğu gibi şimdi de kimse hizaya getiremeyecektir. Tarihi en iyi tarihçiler ve bilim insanları ortaya koyacaktır. Geçmişte yapılan hataların olması/olmaması bu olayların doğru veya yanlış olduklarını göstermez. Zaman her şeyin en iyi ve adaletli taksim edicisidir… Fakat en yetkili ağızdan Ermeni teşhiri için çok önemli açıklamalar mutlaka okunmalı ve dünyaya tanıtılmalıdır…

“Ermeni soykırımı yalanına karşı, Kaynak Yayınlarından çıkan Ovanez Kaçaznuni'nin "Taşnak Partisi'nin Yapacağı Bir Şey Yok" kitabı gerçek bir belgedir. Ermenistan'ın ilk Başbakanı Kaçaznuni'nin 1923 yılında Ermeni Taşnak Partisi'nin Kongresi'ne sunduğu başta Ermenistan ve dünyanın pek çok yerinde toplatılan yayınlanması yasaklanan bu raporda Ermeni soykırımının yaşanmadığını, aksine emperyalistler tarafından kışkırtılan Ermenistan'ın Türklere savaş açtığı şu sözlerle ortaya konuluyor:

Başbakan “Gerçekleri göremedik, olayların sebebi biziz. Türklerin Milli Mücadele’si haklıydı. Barışı reddetmemiz ve silahlanmamız büyük bir hataydı. Türklere karşı ayaklandık ve savaştık. Sevr Antlaşması gözümüzü kör etmişti. İsyanımızın temelinde İtilaf devletlerinin bize vaat ettiği büyük Ermenistan hayali vardı. 1915 yaz ve sonbahar döneminde Türkiye Ermenileri zorunlu bir tehcire tabi tutuldu. Türkler ne yaptıklarını biliyorlardı ve bugün pişmanlık duymalarını gerektirecek bir husus bulunmamaktadır” (Kaçaznuni, 1923).

Ermenistan Başbakanı Kaçaznuni gerçeklerden kaçmayarak onları kabul etmiş ve yüzleşmiştir. Tıpkı Dersim konusunda bizim Başbakanımızın yaptığı gibi. Bu konuda daha açık ve şeffaf neler yapılması gerekiyorsa onlar sistematik bir sırayla yapılmalıdır. Konu hakkında yapılan spekülasyonlara bir daha meydan vermemek ve bu argümanı sonsuza dek ortadan kaldırmak için bazıları canımızı acıtsa bile cesaretle etkili adımların atılması gerekir. Türkiye ilerledikçe bundan rahatsızlık duyanlar bu konuyu tekrar ısıtıp önümüze getiremesinler. Ermenistan’dan bu karar tasarısı için teşekkür gelmesi onların da hala doğru bir tavır içinde olamadıklarını gösteriyor. Bu karar Ermenilerin Türkiye ile olan ilişkilerine katkıda bulunmamakla birlikte tam tersine Ermenistan’ın Türk ve Müslüman dünyasından uzaklaşmasına neden olacaktır.Her şeye rağmen bu karar Türkiye’nin doğru yolda ilerlediğinin bir işaretidir…